اسم عشـق و می شنیدم             خودشو نمی شــــناختم

حتی یک لحظــه تو رویا             من با عاشـقی نساختم

                                                دل به هر چی بود دادم         اما از تنهـــائی مردم  

                                                واسه پیدا کردن عشق         دل به جاده ها سپردم

تا زمونی کــــه رسیدی              از تو جاده های خاکی

با یه دنیــــــا مهربونی               با یه کولـــه بار پاکی

                                              جون تازه واسه موندن          به تنم ، به پام تو دادی

                                              خون گــــرم عاشقی رو          نشون رگــــام تو دادی

واســــــه طفل دل تو مثل            یــــــــه معـلم حقیـقت

عشق و من با تو شناختم          تو دبســــــــتان محبت

                                             میدیدم تو هـــــر کتابی           من یه اســــم ناشناسم

                                             تو به من اسممو دادی           جون من جای سپاســم

میـــــــون این همه آدم             مرد بی ســـــــتاره بودم

توی ناچــــــــاری بودن             دنبال یه چــــــــاره بودم

                                            مردم از یه جور موندن          توی جنــگ رنگ و لحظه

                                           اینجوری زندگی کــردن          زندگی نیست ، مرگ محظه

دل بی عشق و که داشتم         یه غریبـــــه بودم وبس

تشـــــــــنه مهر و محبت         دل بیچــــاره و بی کس

                                            تو رســیدی از تو جاده          بـــه من شب زده روزی

                                            چشم و وا کردم و دیدم          محرمی اومــــــده روزی

تو یــــــه بانوی بزرگی           تو حــــریم و خلوت من

واســــه تو خدا میدونه           کوچیــــــــکه محبت من

                                            واســــــــه شناختن تو         همه شــعرا رو خووندم

                                            امـــــا در مونده میون         غزل چشــــــم تو موندم

هــر چی کردم نتونستم           خط ابروت و بخـــوونم

نتونســــــتم ، نتونستم           رمز چشـــمات و بدونم

                                            اومدم تو باغ رویـــــا          روی گلبـــــــرگ شقایق

                                             قصه مو برات نوشتم          قصــــــه یه مرد عاشق  

جوهرش اشک چشامه          تو دوات چشــــم خیسم

حرفـام و برات نمی گم          دونه دونه می نویســـم

                                            میخوونم ، میگم تو خوبی        تو همش پیش چشامی

                                            نفس و بـــــه من تو دادی        تو هـــوای نفســــــامی

به خدا اســـــــیر عشق         اونو با تو می شـــــناسم

تو بمون کـه با تو گفتم          جون من جای ســــپاسم

                                            تو رسول خوب عشقی          به تو محتــاجم و مدیون

                                            دل تــــــو پاک و زلاله          مثل قطــــره های بارون

تو بذار به روی چشمام         قدم خســـــــــته خودرا

نکنــــــــــد هوای رفتن         دل پاک تو مبــــــــــادا

                                           چکنـــــــم زبان شعرم           به تو سجده کرده ای جان

                                           تو بمــــان هوای تازه           تو بمـــان برای( رحمان)

دل بی عشق و که داشتم         یه غریبـــــه بودم وبس

تشـــــــــنه مهر و محبت         دل بیچــــاره و بی کس

                                            تو رســیدی از تو جاده          بـــه من شب زده روزی

                                            چشم و وا کردم و دیدم          محرمی اومــــــده روزی

تو یــــــه بانوی بزرگی           تو حــــریم و خلوت من

واســــه تو خدا میدونه           کوچیــــــــکه محبت من

                                            واســــــــه شناختن تو         همه شــعرا رو خووندم

                                            امـــــا در مونده میون         غزل چشــــــم تو موندم

هــر چی کردم نتونستم           خط ابروت و بخـــوونم

نتونســــــتم ، نتونستم           رمز چشـــمات و بدونم

                                            اومدم تو باغ رویـــــا          روی گلبـــــــرگ شقایق

                                             قصه مو برات نوشتم          قصــــــه یه مرد عاشق  

جوهرش اشک چشامه          تو دوات چشــــم خیسم

حرفـام و برات نمی گم          دونه دونه می نویســـم

                                            میخوونم ، میگم تو خوبی        تو همش پیش چشامی

                                            نفس و بـــــه من تو دادی        تو هـــوای نفســــــامی

به خدا اســـــــیر عشق         اونو با تو می شـــــناسم

تو بمون کـه با تو گفتم          جون من جای ســــپاسم

                                            تو رسول خوب عشقی          به تو محتــاجم و مدیون

                                            دل تــــــو پاک و زلاله          مثل قطــــره های بارون

تو بذار به روی چشمام         قدم خســـــــــته خودرا

نکنــــــــــد هوای رفتن         دل پاک تو مبــــــــــادا

                                           چکنـــــــم زبان شعرم           به تو سجده کرده ای جان

                                           تو بمــــان هوای تازه           تو بمـــان برای( رحمان)

دل بی عشق و که داشتم         یه غریبـــــه بودم وبس

تشـــــــــنه مهر و محبت         دل بیچــــاره و بی کس

                                            تو رســیدی از تو جاده          بـــه من شب زده روزی

                                            چشم و وا کردم و دیدم          محرمی اومــــــده روزی

تو یــــــه بانوی بزرگی           تو حــــریم و خلوت من

واســــه تو خدا میدونه           کوچیــــــــکه محبت من

                                            واســــــــه شناختن تو         همه شــعرا رو خووندم

                                            امـــــا در مونده میون         غزل چشــــــم تو موندم

هــر چی کردم نتونستم           خط ابروت و بخـــوونم

نتونســــــتم ، نتونستم           رمز چشـــمات و بدونم

                                            اومدم تو باغ رویـــــا          روی گلبـــــــرگ شقایق

                                             قصه مو برات نوشتم          قصــــــه یه مرد عاشق  

جوهرش اشک چشامه          تو دوات چشــــم خیسم

حرفـام و برات نمی گم          دونه دونه می نویســـم

                                            میخوونم ، میگم تو خوبی        تو همش پیش چشامی

                                            نفس و بـــــه من تو دادی        تو هـــوای نفســــــامی

به خدا اســـــــیر عشق         اونو با تو می شـــــناسم

تو بمون کـه با تو گفتم          جون من جای ســــپاسم

                                            تو رسول خوب عشقی          به تو محتــاجم و مدیون

                                            دل تــــــو پاک و زلاله          مثل قطــــره های بارون

تو بذار به روی چشمام         قدم خســـــــــته خودرا

نکنــــــــــد هوای رفتن         دل پاک تو مبــــــــــادا

                                           چکنـــــــم زبان شعرم           به تو سجده کرده ای جان

                                           تو بمــــان هوای تازه           تو بمـــان برای( رحمان)